พุทธธรรม

 

 

ภาค ๒ มัชฌิมาปฏิปทา

ข้อปฏิบัติที่เป็นกลางตามกฏธรรมชาติ

หรือ ทางสายกลาง

ตอนที่ ๕ ชีวิตควรเป็นอยู่อย่างไร

บทที่ ๑๖ บทนำของมัชฌิมาปฏิปทา
-  มัชฌิมาปฏิปทาต่อเนื่องจากมัชเฌนธรรมเทศนา
   จากกระบวนการของธรรมชาติในนิโรธ สู่การปฏิบัติของมนุษย์ในมรรค
   กระบวนธรรมแห่งความดับทุกข์แบบต่างๆ

๑. จากปฏิจจสมุปบาทนิโรธวาร สู่มัชฌิมาปฏิปทาหรือมรรค
๒. กระบวนกุศลธรรมนำสู่วิมุตติ
๓. กระบวนการปฏิบัติแบบลำดับขั้นตอน
    ธรรมเป็นอาหารอุดหนุนกัน
    พรหมจรรย์ที่สำเร็จผล
    วิสุทธิ ๗
    จรณะ ๑๕ และวิชชา ๓
    อนุบุพพสิกขา หรือ อนุบุพพปฏิปทา
    ธรรมจริยา หรือ กุศลกรรมบท ๑๐
   
-
  ความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับมัชฌิมาปฏิปทา
   มรรคในฐานะมัชฌิมาปฏิปทา
   มรรคในฐานะข้อปฏิบัติ หรือทางชีวิตทั้งของบรรพชิตและคฤหัสถ์
   มรรคในฐานะหลักปฏบัติที่ต่อเนื่องด้วยสังคม
   มรรคในฐานะทางให้ถึงความสิ้นกรรม
   มรรคในฐานะอุปกรณ์สำหรับใช้ มิใช่สำหรับยึดถือหรือแบบโก้ไว้
   มรรคในฐานะพรหมจรรย์ หรือพุทธจริยธรรม
   มรรคในฐานะมรรคาสู่จุดหมายขั้นต่างๆ ของชีวิต
: อรรถะ ๓ สองแบบ
   มรรคในฐานะไตรสิกขา หรือระบบการศึกษา สำหรับสร้างอารยชน
   จากมรรคสู่ไตรสิกขา
   ระบบของมัชฌิมาปฏิปทา
   ความก้าวหน้าในมรรคา
-  บันทึกพิเศษท้ายบท ๔ เรื่อง
   บันทึกที่ ๑ การจัดธรรมจริยาเข้าในไตรสิกขา
   บันทึกที่ ๒ การเรียกชื่อศีล ๕ และธรรมจริยา ๑๐
   บันทึกที่ ๓ ความหมายของคำว่า ศีลธรรม
   บันทึกที่ ๔ ความหมายตามแบบแผนของไตรสิกขา

 
เสียงอ่านบทนี้มี ๔ ตอน

Download 1  หน้า 567-581

Download 2  หน้า 581-593

Download 3  หน้า 593-606

Download 4  หน้า 606-619
 

Now Playing: